Το βρώμικο κόλπο με τις πριγκίπισσες

Από μικρή θεωρούσα τα παραμύθια φαλλοκρατικά συγγράμματα, αφού σε όλα θριαμβεύει η αντρική υπεροχή και ο υποβιβασμός της γυναίκας,εκτός και αν προσκολληθεί σε άντρα. Τυχαίο λέτε, που τα πιο γνωστά παραμύθια γράφτηκαν από άντρα; 

Δεν υπάρχει χειρότερη ιστορία από την πιτσιρίκα που καθάριζε ολημερίς τη λκάνη της μητριάς και των αδελφών της, χωρίς να έχει τα κότσια να διεκδικήσει το δίκιο της. Για τη Σταχτοπούτα μιλάω. 

Η μιζέρια έγινε υπερπαραγωγή όταν η νεραϊδονονά της, μια ανίκανη μάγισσα (χεχ…αφού ήταν γυναίκα…) έκανε μισή δουλειά, μια και το θεματάκι με την ώρα δεν μπορούσε να το ρυθμίσει και τα μάγια έληγαν τα μεσάνυχτα, λες και έκλεινε σουβλατζίδικο. 

 Και όλα αυτά, για τον μυρωδάτο πρίγκιπα που περιφερόταν στο χορό με φουσκωμένο καβάλο ψάχνοντας νύφη και παντρεύτηκε τη μικρή χαζοβιόλα, δίνοντας ελπίδα σε κάθε κομπλαρισμένο θηλυκό, ότι θα βρεθεί μια μέρα ο πρίγκιπας που θα τη βγάλει από τη μιζέρια. 

Σήμερα η Σταχτοπούτα θα ήταν σύζυγος Λυμπέρη και θα έβγαζε βιβλίο με τίτλο: “Ποδάγρα- αυτοσκοπός ή εμπόδιο για την ευτυχία;”. 

Βιβλίο θα έβγαζε σήμερα και η Χιονάτη με τίτλο “Εφτά σε παίρνει αριστερά, μην το ζορίζεις”. Με σαφή αναφορά στους νάνους που την τάιζαν κι εκείνη ήταν υποχρεωμένη να στρώνει τα κρεβάτια τους, να σφουγγαρίζει, να μαγειρεύει και να κουβαλάει ξύλα για τη φωτιά, μέσα σε μια φριχτή καλύβα. Δηλαδή, η θλιβερή ιστορία μιας κακομοίρας, που για να γλιτώσει τη λάντζα δηλητηριάστηκε, αφού ο παραμυθάς δεν της έδωσε άλλη επιλογή, καθότι ανίκανη ως γυναίκα. Γνωρίζουμε όλοι πως τελευταία στιγμή σώθηκε κι αυτή από έναν πρίγκιπα, που της προκάλεσε εμετό με το φιλί του,με αποτέλεσμα να βγάλει το δηλητήριο και να σωθεί. Ε, μετά από υποχρέωση τον παντρεύτηκε. Κάκιστο κι αυτό το παραμύθι γιατί η Χιονάτη περνάει εντέχνως το μήνυμα του άντρα συγγραφέα, πως οι γυναίκες προτιμάμε τον φραγκάτο πρίγκιπα ακόμη κι αν βρωμάει το στόμα του, ενώ τον αληθινό έρωτα τον φτύνουμε επειδή είναι ένας φτωχός νάνος. 

 Και φυσικά, πουθενά λέξη για καριέρα.  

Ένα άλλο παραμύθι που θεωρώ φρικτό, είναι το «Κοριτσάκι με τα σπίρτα». Αυτό το παραμύθι και να το ξαναγράψεις, δεν σώζεται. Ο φαλλοκρατικός του πυρήνας είναι τόσο συμπαγής, που πάντα θα παρουσιάζει τη γυναίκα περιθωριοποιημένη από την κοινωνία και υποχείριο του άντρα. 

Βλέπουμε ένα κοριτσάκι να πουλάει σπίρτα για να εξασφαλίσει τίμια το μεροκάματο. Δεν αγοράζει κανείς και το πρωί το βρίσκουν παγωμένο, αφού έκαψε όλα τα σπίρτα για να ζεσταθεί. Το βρώμικο μυαλό του συγγραφέα έχει στήσει τόσο καλά την ιστορία, που, ενώ εδώ για πρώτη φορά έχουμε μια γυναίκα με καριέρα και πρίγκιπας δεν υπάρχει, μιλάμε δηλαδή για μια προσωπικότητα ισχυρή, αυτεξούσια και δυναμική, το παραμύθι τη σκοτώνει αλύπητα! 

Που σημαίνει, λαμβάνουμε κατακούτελα το μήνυμα, πως γυναίκα μη κρεμάμενη σε μπράτσο άντρα, πεθαίνει. 

Να γίνει σαφές ότι και το πασίγνωστο παραμύθι της Κοκκινοσκουφίτσας είναι αηδία, γιατί βλέπουμε μια ηλικιωμένη γυναίκα άρρωστη στο κρεβάτι, η οποία ελλείψει άνδρα περιμένει από την εγγονή της φαγητό και φάρμακα, κατασπαράσσεται από λύκο που δεν είναι τυχαία αρσενικός και σώζεται από κυνηγό που επίσης είναι αρσενικός, δηλαδή εδώ έχουμε τριπλό μήνυμα για την υποτιθέμενη εξαρτητική γυναικεία προσωπικότητα. 

Λοιπόν, τέρμα τα παραμύθια. Χορτάσαμε. Ο κόσμος είναι γεμάτος Σταχτοπούτους, Χιονάτους και Κοκκινοσκουφίτσους, που προβληματίζονται ακόμη για το πού θα βάλουν τη λιλή τους και την υπογραφή τους. Όποιο αρσενικό ψάχνει θηλυκό για εκμετάλλευση, να ψάξει Praktiker στην επιγραφή "θηλυκά φις". Όσο για τον υπαινιγμό της αυξομειούμενης μύτης του συμπαθητικού Πινόκιο για να μασήσουμε πως δεν μετράει το μέγεθος,γελάνε και οι γιαγιάδες μας!